17/1/2009 - Gece Karalamaları
Bazı cümleler vardır .
Çok anlamlar saklıdır o cümleler de..
Sihir cümlede midir , cümleyi cümle yapan kelimelerde mi yoksa onu söyleyende midir yada söyleten de mi bilinmez.
Ama alıp götürür sizi kaf dağının eteklerine..
Dönüp arkama baktığım da yada nefes aldığım şu an içinde gördüm ki hiç bir zaman özlenen değil , özleyen olmuşum..
Bundan şikayetci de değilim .
Ancak özlenen de olmak isterdim. ( ahh şu isteklerim ) İşte belki bu yüzden çok seviyorum bu cümleyi. "Belki bir gün özlersin .." Bir arkadaşın msn iletisi olarak gözüme çarpt ilk zaman. Bazen sadece o iletiye baktım. Gözlerimi kapadım ve düşündüm özlediklerimi .. Nefes almayı unuttuğum zaman açtım.
Herşey olduğu gibi duruyordu.
Geride kalan sadece bendim .. Kalanlar çoktan gitmiş ve yine özlemek bana düşmüştü işte ... "Neden ben !"... sorusunu hiç bir zaman sormadım fakat ,hikmeti ne ola ki sorusunu çok sordum. Hikmet değince de aklıma hemen Hz. Musa ve Hz. Hızır kıssası geliverir ve oradan başka yerlere ..
Zihnimde durmak bilmeyen sürekli birbiri ardına açılan kapılar görüveririm .
"Belki bir gün özlersin .."
Ne iletiyi yazan "Aslan" gibi ne de beklemek üzerine yazılar yazan "eskizdefter "gibi ümitvarım..
Aksine umutsuz vakayım. Ben sadece kelimeler de takılı kalanlardanım.
Gecenin arkadaşı olanlardanım
Belki değil her zaman özleyenlerdenim.
Aslında ben sadece bir hiçim .. Necip fazıl bunu duysa kulağımı çeker .. Bre zebeb sonumuz hiçlik olsa bu varlık niye derdi ? ( n.fazıl bre der mi ? ) - ( bilmem ? )
( Sen hiç olsan varlığın niye ?) Derdim ki .. Ne derdim ? Aslında hiç bişey .. Hiç olan ne der ki ? Saçmalıyor muyum yine ? Susmalıyım.. gece karalamaları/zeynebeyn
zebeb..
| 
