17/1/2009 - Gece Karalamaları

Bazı cümleler vardır .
Çok anlamlar saklıdır o cümleler de..
Sihir cümlede midir , cümleyi cümle yapan kelimelerde mi yoksa onu söyleyende midir yada söyleten de mi bilinmez.

Ama alıp götürür sizi kaf dağının eteklerine..

Dönüp arkama baktığım da yada nefes aldığım şu an içinde gördüm ki hiç bir zaman özlenen değil , özleyen olmuşum..

Bundan şikayetci de değilim .
Ancak özlenen de olmak isterdim. ( ahh şu isteklerim )

İşte belki bu yüzden çok seviyorum bu cümleyi.

"Belki bir gün özlersin .."

Bir arkadaşın msn iletisi olarak gözüme çarpt ilk zaman. Bazen sadece o iletiye baktım.

Gözlerimi kapadım ve düşündüm özlediklerimi ..

Nefes almayı unuttuğum zaman açtım.
Herşey olduğu gibi duruyordu.
Geride kalan sadece bendim .. Kalanlar çoktan gitmiş ve yine özlemek bana düşmüştü işte ...

"Neden ben !"... sorusunu hiç bir zaman sormadım fakat ,hikmeti ne ola ki sorusunu çok sordum.

Hikmet değince de aklıma hemen Hz. Musa ve Hz. Hızır kıssası geliverir ve oradan başka yerlere ..
Zihnimde durmak bilmeyen sürekli birbiri ardına açılan kapılar görüveririm .

"Belki bir gün özlersin .."

Ne iletiyi yazan "Aslan" gibi ne de beklemek üzerine yazılar yazan "eskizdefter "gibi ümitvarım..
Aksine umutsuz vakayım.

Ben sadece kelimeler de takılı kalanlardanım.
Gecenin arkadaşı olanlardanım
Belki değil her zaman özleyenlerdenim.
Aslında ben sadece bir hiçim ..

Necip fazıl bunu duysa kulağımı çeker ..

Bre zebeb sonumuz hiçlik olsa bu varlık niye derdi ? ( n.fazıl bre der mi ? ) - ( bilmem ? )
( Sen hiç olsan varlığın niye ?)

Derdim ki ..

Ne derdim ?

Aslında hiç bişey ..

Hiç olan ne der ki ?

Saçmalıyor muyum yine ?

Susmalıyım..

gece karalamaları/zeynebeyn


zebeb..

9/12/2008 - Serzeniş

"içimdeki taş yerinden kımıldadı.

göğün altında,

yerin telef edilmiş yüzünde

bir papatyanın "olmaz" yaprağına düştüm.

ben sustuysam söz de sussun. olmadı,

taşındım ertesi gün "olur" yaprağına.

orda büyüttüm hatırayı,

ordan düştüm.

hatıra da unutsun kendini koyuluğunda.

beni gel beni bul beni al,

istediğin yerde uyut bendeki hatırayı

istedim.

vardığım yer bir uçurumdan kekeme,

gümüşten ipliğim azaldı

susmaya unutmaya uykuya

yelteniyorum."/Birhan Keskin
                            
 
                                                                                
bugün bütün gün yürüdüm. işe gitmedim.sonunda
numarasına bakmadığım bir otobüse binip son durakta indim. aynı şeyi defalarca yaptım. yollar mı kısaydı yoksa ömür mü bilemedim.
 
aklımda sadece resul vardı ve taifteki hali.. ümitsiz kalmıştı.  ona kimse inanmamıştı.
sevdikleri yanında değildi. üzgündü.
 
"sen beni kimlerin eline bıraktın " dedi duasının bir  cümlesinde ..
 
çok geçmedi..inşirah geldi. ferahladı resul.
 
düşündüm durdum .. hiç yazılmamış bir siyer kitabu tasavvur ettim zihnimde.
siyer kitaplarında pek geçmeyen ayaklarını salmış güneşin batışını seyreden ve sadece ona  bakıp müslüman olan bir müşrikten neden söz etmediklerini düşündüm.
 
yaşanmışlıkları hale dökmek bu olmalydı.
 
onun gibi olmalıydım , sabırlı , asla kötü söz söylemeyen . müşfik ve herşeyi içinde yaşayan ve nefsi davranmayan.
 
yapamadım.
 
ve yine bir çuval inciri berbat edip bir imtihanı daha kaybettim.
 
öğrendim ki , öğrendim demekle bitmez miş iş..
 
bana bişeyi yap bakalım dediklerin de .. bunu yapmam için 4o fırın ekmek yemem lazım ancak ben ekmeğimi henüz bakkaldan alıyorum derdim.
 
boğazdan aşşağa inmiyorsa söylenenler boşunaymış.
 
ekmeği almak için önce yapmak lazımmış .
 
ondan önce toprağı tanımak , buğdayı ekmek . yetiştirmek gerekmiş.
 
ne çok aşama varmış.
 
öfekeye yenilip ne de çok kalpler kırılırmış .. anladım.
 
 
herşey üst üste geldi.. şimdi ne olcak diyordum. yine mi aynı şeyler .. yine mi bavul toplamak yine mi kaçış.. nereye kadar ..
 
mazeretlerim miş meğer.
 
ne de güzel ahkam keser , insalığıma yakışmayacak sözler sarfedermişim.
 
hiç dinlememiş hiç nasihat almamışım meğer.
 
bunca yıllık yaşanmışlıkların.. haklılık ve haksızlıkların hepsine , amenna diyorum.
ve kendimi anlatmaktan vazgeçiyorum.
 
söylemiş olduklarımın  ve söylenen sözlerin hepsinin hesabı var biliyorum.
 
Allah doğruyu bilendir ..inanıyorum.
 
 
sayfayı bir kez daha çeviriyorum. kara kaplı defterimin sağdan verilmesini umud ediyorum.
 
lal ve sükut ediyorum.
 
Rabbim e günü geldiğinde hakikatleri insanların kalbine yerleştirmesi için dua ediyorum.
 
ve bir kez daha kalbimin inşirahı rabbime yönelip tesselli buluyorum .
 
Rabbin seni terk etmedi ve darılmadı .. 
 

zebeb

10/9/2008 - Kiralık Düşler

kiralık düşlerim vardı benim.
bir kaç bozukluk verip satın aldığım düşler..
kimi zaman kendim için kullandım.
kimi zaman başkaları için ..

kiralık düşlerde boğulurken
zaman hızla akıp giderken
güneşle ay kovalamaca oynarken
ben artık ben değilken
bir şeyi farkettim ..

 artık başkalarının düşlerini kiralamak istemiyordum.
kendi düşlerim olmalıydı.
 bir gün kanatlarım olmasa bile uçacağıma inanmalıydım.
kitap kapıdan geçerken dünyayı arkamda bırakmalıydım.
gözlerimi kaparken zamanı durdurcak gücüm olabilmeliydi.

yanımda sen olmalıydın.
seninle sabahlara kadar gülebilmeliydim.
doğunun ikizkulelerine çıkıp istediğimiz gibi bağırabilmeliydik.
herşeyle dalga geçebilir , bir o kadarda ciddeye alabilmeliydik hayatı.
birbirimizin gözlerine bakamayacak kadar utangaç olabilmeliydik.
ölüm ,  dediğin nedir ki ,  diyebilmeli 
Rabbimiz için yaşamayı göze alabilmeliydik.
hala çocuk oyunlarını oynayabilmeli , pasta  yapabilmeli ev döşeyebilmeliydik.
el ele verip tüm sınırları aşabilmeliydik ..
birbirimizi olduğu gibi kabul etmeliydik ..
sen sen olmalıydın
bende ben ..

anlamasız bulduğum herşeye anlam kattığın için,
tüm yanlışlarımı görmeme rağmen , beni kabul ettiğin için ,
hem arkadaşım  hem yarim olduğun için,
utangaç ve bir o kadarda tatlı ve açık sözlüğü olduğu için ,
dürüstlüğün , içtenliğin , samimiyetin  ve güzel ahlakın için ,
sana sonsuz saygılar ve sevgiler ..
kalbimin biricik inşirahı ..
ve
düşlerimin efendisi ..
 :)


Zebeb

10/9/2008 - Biricik arkadaşım bölüm / I

bazen hiç beklemediğiniz biri çıkar karşınıza , sadece konuşursunuz hiç bişey beklemeden ..
birşey ummadan ..
sen konuşursun ..
o  konuşur ..
hava dan sudan bahsedersiniz ..
bir müzik dinler .. ben bu hayatın diye başlayan cümleler kurarsınız.
bazen dünyayı kurtarır..
bazen dibe vurma hikayelerinizi paylaşırsınız ..
sadece yazmak istediğiniz için yazarsınız.. bilirsiniz ki    ne kadar saçmalasanız  da sizi dinler ...
asla kınamaz , eleştirmez , nasihat vermez ..
sadece dinler ..
sıkıntlarınızı ,düşünmeniz gerek şeylerin hepsini unutursunuz ..
kelimeler arasında gerçekler vardır .. ama önemsemezsiniz ..
ne zaman defteri kapatırsınız , o zaman başlarsınız düşünmeye ..
gözlerinizi yummadan  günü tahlil edersiniz ..
bazen tebessümle uyur
bazen yorganı başınız çeker , saklanarak uyursunuz ..
bazen de sadece sessizliği dinler .. ertelediğiniz şeyleri düşünür somurtarak uyursunuz .
ve bazen de vs....................

kendinize ayna tutup halinizden memnun değilsinizdir , bunu bilirsiniz ancak dalga geçmek daha kolay gelir size ..

yanlışlar , doğrular , yalanlar , gerçekler .. geceler gündüzler gölgeler bilmem neler ..

ama arkadaşınız size ayna tutar ve gösterir bu belirsiz sohbetler içinde gerçekleri ..
yaptığınız hataları ,ve nasıl doğru yapmanız gerektiğini ..

 bu yüzden değerlidir ..

ve sonun da ..
her şeye rağmen ve her şeye inat yaşamaya devam edersiniz ..

biricik arkadaşım a :) önce inan , sonra iste .. ve  bekle ..

umutların gelip seni bulacak :)

yok gelmez ise ben kulağından tutup getiririm .. yeter ki gülümse :)

egoist zeynebeyn ...

5/9/2008 - Zebeb

Zemheri soğukluğunu hissediyorum, sensizken yüreğimde
Ellerini tutamadığım her an, her dakika, her salisemde
ßirden tarifsiz bir acı beliriyor bedenimde
Ellerini tasavvur ediyorum ellerimde
ßeraber adım atıyoruz düşler ülkesine
İstekler son buluyor bu diyar-ı alemde
Masum yüzün, deniz gözlerin, naif ellerinle..

LionKing